Na wstępie cofnijmy się trochę w czasie, aby oderwać się chwilowo od zakorzenionych schematów i móc obiektywnie ocenić osiągnięcia rzemieślników sprzed dekad. To nie wyłącznie mentalna wędrówka w przeszłość, ale i w terenie, idziemy bowiem szlakiem zamieszchłych kolonizatorów oraz odkrywców. Pojawiamy się na wschodnim terytorium, na początku wieku dwudziestego. Najpierw napływali osiedleńcy łącznie z nimi pojawiała się kultura, zaczynając od zwyczajów kulinarnych, poprzez artyzmu oraz muzyki, a zakańczając na pracy. Tendencja jednak z upływem trwania się odwróciła, to rodzimi osobnicy naciskali na zwyczaj bycia, jedzenie, ogólnie pojmowaną kulturę a ostatecznie styl aranżacyjny jednocześnie ubioru, jak i w meblach. Wytworzyły się określenia potrzebne do wspólnej komunikacji między Europą, Azją, pierwszym z nich są meble kolonialne, zwrot oddająca znaczenie w dwóch jedynie wyrazach. Jasnym się okazało, iż zwyczaj pojęciowy przyjmnie się nader szybko. I już w kolejnych miesiącach uformowało się świeże pojęcie. Chodzi o epitecie meble indyjskie, które udanie i nagle obległo całą Europę. Weszło ono tak głęboko w pamięć europejczyków, że do teraz bez zastanowienia stosujemy te zwroty. Wypracowały one sobie znaczenie i klasę. Z zachodniej strony analogicznych wypływów nie było |
|
Słowa kluczowe: |
|
Adres www: |
|